حرومت باشه اون شب ها که پای تو سحر می شد

                      تو غرق خنده اما من ، وجودم در به در می شد

                     بسوزه دفتر شعری ، که صفحه صفحه می دیدت

                      حرومت باشه اون شعر ها ، که خط به خط پرستیدت