تکیه کن برشانه ام ای شاخه نیلوفرینم

                                                                                تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم

                                                    قصه دلتنگیت را خوب من بگذار و بگذر

                                                                                                گریه دریاچه ها را تا به چشمانت نبینم

                                                   کاشکی قسمت کنی غم های خود را با دل من

                                                                             تا که سیل اشک را به چشمان زیبایت نبینم